Analisti Andi Bushati, ka deklaruar se përshkallëzimi i dhunës ndaj protestave të opozitës lidhet drejtpërdrejt me krizën e legjitimitetit të qeverisë së Edi Ramës.

I ftuar në emisionin ‘Çim Peka Live’ në SYRI TV, Bushati deklaron se reagimet e ashpra të policisë nuk janë të rastësishme, por pjesë e një qasjeje më të gjerë represive, të urdhëruar, për të frenuar kundërshtinë politike dhe zërat kritikë në vend.

Sipas tij, kjo klimë presioni nuk kufizohet vetëm te opozita, por reflekton një tendencë më të gjerë kontrolli mbi shoqërinë dhe pushtetet, duke synuar dekurajimin e protestave dhe çdo forme reagimi publik kundër qeverisë.

“Dhuna nëpër protesta në fakt vetëm është ashpërsuar sepse reagimet e policisë të dhunshme kanë qenë që në kohët e Lulzim Bashës, në qoftë se e mbani mend. Biles atëherë ishin ambasadat që ishin kundër shumë opozitës dhe prapë thoshin, reagimi i policisë është jo proporcional. Kështu që ose… komenti i parë është që kemi një inerci dhe një vazhdimësi. Në qoftë se do donim të komentojmë është pse është shtuar? Ndërkohë që dhe a përkon kjo shtesë me diskurin e Ramës, të mediave të Ramës, të Partisë Socialiste që thonë, kjo është një opozitë e vdekur, pasuria jonë më e madhe është që është atje Saliu, ne Saliun e mundim. Atëherë, një njeri që nuk të shkakton probleme, pse duhet ta dhunosh non-stop është, është pyetja.

Është e kotë që në këtë tryezë ne të diskutojmë mbi teknikat e dhunës. Po ka pasur dhunë, ka pasur dhunë. Pastaj, çfarë sa kreativë janë ata në teknikë dhune, është çështje policore, nuk është çështje politike. Po të thosha që, në qoftë se duam patjetër të gjejmë një shpjegim që pse kjo dhunë vjen në rritje. Unë them që kjo nuk duhet gjetur në raport vetëm me PD-në, por duhet gjetur në raport total me gjithë shoqërinë. Shikoni çfarë dhune ushtruan mbi një njeri që unë s’kam ndonjë lloj respekti, për tre statuse për Elisa Spiropalin.

Dhe Elisa Spiropali në këtë rast na shërben…që ju sulën me tatimor, me… Domethënë, na shërben Elisa si lakmues për të kuptuar pse po ushtrohet dhunë dhe ndaj PD-së. Për tre statuse në Facebook. Rama e ka kuptuar që nuk ka legjitimitet publik. Domethënë unë kam njerëz, familjarë të mi që kanë, po t’i çosh prapë për Ramën votojnë. Kanë votuar sistematikisht. Po kur ulesh në tavolinë ti, ata të thonë që, Edvin Rama e dimë që është hajdut. Nuk e shesim, po e dimë. Pra, legjitimiteti i ka rënë totalisht. Dhe si mundesh ti pa legjitimitet të vazhdosh të qeverisësh? Vetëm duke frikësuar çdo zë dhe çdo qelizë, apo çdo shkëndi proteste, fjale të lirë, grupimesh brenda partisë. Pra, në qoftë se do duhej të na gjente një shpjegim, unë kështu e shpjegoj dhe shtimin e dhunës ndaj protestave të opozitës, që në fakt duhet thënë nuk janë protestat më të mëdhaja që opozita ka zhvilluar. Pra, kur është protesta më e vogël, ti je më i kujdesshëm se nuk të shkakton problem. Jo, këta shtojnë dhunën. Shtojnë dhunën sepse duan, mesazhi që duan të çojnë, s’duam më protesta këtu. Nuk duam më kundërshti brenda Partisë Socialiste. Pra, represioni është një represion që shtohet mbi gjithë shoqërinë dhe pasqyrohet dhe ndaj opozitës”, ka deklaruar Bushati.

Lufta në Lindjen e Mesme i gjeti të papërgatitura shumë qeveri, por jo të gjitha reaguan njësoj. Disa zgjodhën të ndajnë barrën me qytetarët. Të tjera, si Shqipëria, zgjodhën të akumulojnë të gjithë fitimin në buxhet.

Edhe shtete shumë më të pasura se ne lëvizën shpejt për të mbrojtur konsumatorin. Gjermania, ekonomia më e madhe e Europës, miratoi këtë muaj një paketë lehtësimi që ul taksën e energjisë për benzinën dhe naftën me rreth 17 euro centë për litër për dy muaj, me një kosto totale rreth 1.6 miliardë euro për buxhetin.

Qeveria gjermane kërkoi shprehimisht që kjo ulje të kalojë e plotë te konsumatori.

Nëse kjo ndodh, një drejtues mjeti kursen rreth 8.5 euro për një furnizim tipik prej 50 litrash. Vetë Reuters thekson se në Berlin, debati nuk ishte nëse qytetari duhet ndihmuar, por si të garantohet që ulja të mos mbetet te kompanitë e naftës.

Ky është ndryshimi thelbësor mes një shteti që e sheh krizën si ngjarje për t’u administruar që të mos shndërrohet vetëm në barrë publike dhe një shteti që e sheh thjesht si burim të ardhurash.

Edhe në rajon, refleksi ka qenë më i shpejtë se në Shqipëri. Serbia uli akcizën e naftës me 25%. Mali i Zi e përgjysmoi akcizën për naftën dhe e uli me 25% për benzinën. Maqedonia e Veriut uli TVSH-në e karburanteve nga 18% në 10% dhe reduktoi edhe akcizat.

Kosova vendosi kufij për marzhet e fitimit. Edhe Bosnja, e ngatërruar në procedura, ka shtyrë përpara uljen ose heqjen e përkohshme të akcizës dhe pezullimin e përkohshëm të detyrimeve doganore mbi importet e naftës nga vendet e treta (shiko specialen në faqet e brendshme të revistës). Pra, pothuajse të gjithë po përpiqen t’i kthejnë diçka mbrapsht konsumatorit.

Shqipëria vazhdon t’i marrë. Sepse Shqipëria, ndonëse është ndër vendet më të varfra të Europës, me të ardhurat për frymë sa 34% e mesatares europiane, po sillet si qeveri e një vendi të pasur. Jo si një shtet që duhet të mbrojë qytetarët e vet, por si një arkëtar që numëron fitimin nga kriza.

Vetëm në mars, sipas të dhënave të doganave, buxheti arkëtoi të paktën 3.3 milionë euro më shumë vetëm nga TVSH-ja mbi naftën në doganë, ndërsa në çmimin final kjo shumë vlerësohet rreth 4.3 milionë euro.

Në të njëjtën kohë, konsumatorët paguan rreth 11 milionë euro më shumë për të blerë naftë. Me fjalë të tjera, një pjesë e mirë e barrës së krizës nuk u përthith nga shteti, por u faturua te qytetarët, ndërsa shteti mori edhe komisionin e vet. Qeveria kishte në dorë të vepronte ndryshe.

Akti normativ për uljen e akcizës me 20% ekzistonte. Por u zbatua vetëm për pesë ditë. Vetëm pesë. Më pas, Bordi i Transparencës bëri atë që di të bëjë më mirë, jo të ulë barrën, por të lëvizë metodologjinë e çmimit dhe të mbajë tregun poshtë tavanit formal prej 220 lekësh për litër, që aktivizon uljen e akcizës pa prekur thelbin e problemit.

Barra fiskale mbi karburantin mbeti aty ku ishte, ndër më të lartat në rajon, ndërsa qytetarit iu la në dorë fatura.

Nuk e dimë nëse është rastësi, por vetëm kur transporti publik u bllokua pjesërisht, erdhi lëshimi i parë, subvencioni prej 50 lekësh për litër. Pra, jo si zgjedhje politike, por si reagim ndaj presionit.

Ndërkohë në kulmin e krizës së çmimeve të naftës i heqin subvencionin sektorit të bujqësisë.

Kjo është edhe pjesa më e rëndësishme moralisht. Paratë e mbledhura shtesë nga TVSH-ja nuk janë para të qeverisë. Ato nuk erdhën nga ndonjë reformë, as nga ndonjë zgjuarsi fiskale apo reduktim të informalitetit.

Janë para të marra më shumë nga xhepi i qytetarëve, vetëm sepse çmimi i produktit u rrit.

Dhe kur kriza e jashtme ta fryn artificialisht arkën, gjëja minimale që pritet nga një qeveri e përgjegjshme është t’ua kthejë një pjesë taksapaguesve, qoftë përmes uljes së përkohshme të taksave, qoftë përmes mbështetjes së targetuar për transportin, fermerët dhe familjet me të ardhura të ulëta. Kjo nuk po ndodh me dëshirë. Po ndodh vetëm kur zemërimi del në rrugë.

Dhe kjo nuk është hera e parë. Në periudhën e Covid-it, Shqipëria u dallua jo për madhësinë e paketave mbështetëse, por për kursimin e tyre.

Sipas FMN-së, paketa e parë emergjente ishte 1.4% e PBB-së, ndërsa më pas, masat buxhetore të lidhura me Covid-in, duke mbetur shumë poshtë vendeve të zhvilluara europiane dhe nën mesataren e ekonomive në zhvillim dhe shteteve të tjera që arritën deri në 5% të PBB-së.

Ndërkohë, qytetarët shqiptarë nuk jetojnë në një vend të pasur. Jetojnë në një vend ku çmimet janë rritur më shpejt se në rajon sipas fuqisë blerëse, ndërsa pagat mbeten më të ulëta se te fqinjët. Kjo e bën çdo litër nafte, çdo bukë dhe çdo faturë edhe më të rëndë.

Qeveria, megjithatë, vazhdon të sillet sikur problemi i vetëm është menaxhimi i perceptimit, jo lehtësimi i kostos reale të jetesës. Në fund, ironia është pothuajse e përsosur.

Në Gjermani, një shtet i pasur sillet si shtet social dhe ul taksat për të ndihmuar qytetarin. Në Shqipëri, një shtet i varfër sillet si pronar i një luksi që nuk i takon, mban të ardhurat shtesë të krizës “për vete” dhe ua lë qytetarëve faturën.

Qeveria e Shqipërisë së varfër vazhdon të injorojë situatën, ndonëse nuk e ka luksin të lërë ekonominë të vetme përballë valës së krizës. Vetëm se luksi i saj paguhet nga njerëz që janë gjithnjë e më pak në gjendje ta përballojnë./ Monitor

Partia Demokratike ka kallëzuar në SPAK ministrin e Brendshëm, Besfort Lamallari, drejtuesin  e Policisë së Shtetit Skënder Hita dhe disa drejtues të tjerë..

Mësohet se padia është ngritur me argumentin, kanë drejtuar aksionin ndaj protestuesve të opozitës dhe kanë përdorur ndaj tyre spraj kundër ariut.

Padia në SPAK vjen pas protestës së ditës së premte ku drejtues të PD hodhën akuza për dhunë nga uniformat blu.

Eshte publikuar diten e sotme analiza mjekesore e kryer ne Greqi ne lidhje me kryebashkiakun e Gjirokastres Flamur Golemi per te cilin ditet e fundit eshte aluduar se eshte prekur nga HIV AIDS.

Analiza tregon gjendje virale por hedh poshte prekjen nga virusi i pretenduar HIV/AIDS, i transmetueshem seksualisht.

Edhe nje dite me pare Bashkia e Gjirokastrës e quati shpifje dhe sajesë lajmin që po qarkullon në rrjet se kryebashkiaku Flamur Golemi dhe 18 punonjës janë të infektuar me virusin HIV/AIDS.

Ky pretendim u publikua fillimisht nga gazetari dhe ish-kandidati për deputet, Basir Çollaku në një postim në Facebook.

Në një reagim të gjatë në Facebook, Bashkia e Gjirokastrës thekson se këto pretendime janë tërësisht të pavërteta, të sajuara dhe pa asnjë bazë faktike apo reale. Sipas tyre ky është një akt dezinformimi, i cili synon të dëmtojë figurën e institucionit, kryetarit të Bashkisë dhe punonjësve.

“Bashkia Gjirokastër dënon me forcën më të madhe përhapjen në rrjetet sociale dhe në çdo formë tjetër publike të informatave dhe pretendimeve të rreme, të fabrikuara dhe alarmuese, të cilat kanë për qëllim të qartë krijimin e një gjendjeje pasigurie dhe paniku te qytetarët.

Pretendimet e shpërndara së fundmi, sipas të cilave Kryetari i Bashkisë dhe 18 punonjës të këtij institucioni rezultojnë të infektuar me virusin HIV/AIDS, janë tërësisht të pavërteta, të sajuara dhe pa asnjë bazë faktike apo reale.