Zuzari (thonë se Fan S. Noli ka bërë këtë version të ri të poemës së tij: “Kirenari”)

0
28

Zuzari (thonë se Fan S. Noli ka bërë këtë version të ri të poemës së tij: “Kirenari”

 

Ç’deshe ti, mor, në

Kalvar, 0 qyqar qe re ne ar!

Del me loqen për sehir,

Kurban, bën dhe si

martir!

Rent nëpër kallaballëk,

Se ç’po ngjan s’merr

vesh as gëk, Je i bërë e s’mban dot anë

gomari ndër tiranë.

Nëpër pluhër dhe shamatë

Turren burrat, çirren

gratë

Turm’ e ndezur, e tërbuar,

Ti si shkëmb hiç s’e ke

rruar.

“Mir’ e gjeti, the, sarafi,

Se ashtu ia desh qylafi,

Se po çvishte vegjëlinë

me uzurën dhe

vergjinë”.

Po kur pe që veç

gënjeve,

Kryqësimin s’e

pëlqeve.

Rrëqebull, se ç’the një fjalë:

“Jo unë, po tymi të dalë!

Daleni– the – mor

aman-ni,

Oratorinë mos ma

ngani,

Si politikan po flas në

erë.

Ktë kam bër’dhe tjatër

herë!

Unë shum’bukur e

çvithova !

Me askënd s’u

këshillova,

Se katilët s’më

sajdisnin,

Si gomar më

qesëndisnin.

» Dhe kur pate veç havaze

Një thes mall të tërë e

zbraze

Për të mbytur

mallëngjimin,

Për të shuar

hidhërimin.

Po malli fort të tronditi

mbi Evropën të vërviti,

Tri negociata i grive

Me të fundit veç, u

shtrive.

Ç’ngjau pasandaj

s’kuptove

Serbin vajte përqafove

Evropës ju kapardise

Ballkanin e batërdise.

Ç’vete shtrëmbër në

Kalvar

0 qyqar, mu si nje *ar!

Se ç’përmbys, seç

kamçikon,

vjedh, shkatërron, shet

e mashtron

Dynjaja me habi pyet:

“Nga më krisi ky

tërmet?

A faj kam që më

mundojnë, Ktë dobiç pse s’ m’a

qerojnë?”

Djalli-Soros të

ngushëllon,

Dhe durim të këshillon:

“Mos kij dert, se jam

me ty,

mbath poturet edhe

mësy!”

Mos kij dert, mor

Kokërr *ar,

Ta bën këngën një

Shqiptar!

“Po pse, gjallë ësht’Shqiperia? Nuk i lash as

bir as bija!”

“Bëj durim, more zuzar

Po t’vjen ora per

kalvar!

Për paradë që bëre ti

çdo gomar ta ka zili”