Një agjendë e dyshimtë dhe e rrezikshme duket se po synon të eksperimentojë me të rinjtë në vend, duke ngjallur reagime të ashpra dhe thirrje për një protestë masive në kryeqytet.

I këtij mendimi është aktivisti Aulon Kalaja, i cili thekson se pas terapisë hormonale falas për adoleshentët shqiptarë në QSUNT, fshihet një agjendë e ardhur nga jashtë, e cila ka marrë përsipër për ndërhyrjet dhe terapitë hormonale të ndryshimit të gjinisë duke filluar që nga mosha 14 vjeç.

Kalaja e cilësoi këtë si një “luftë të hapur kundër Zotit” dhe një tentativë nga persona të etiketuar si “tutorë”, të cilët shënjestrojnë kryesisht adoleshentët e familjeve me vështirësi apo me prindër të ndarë.

Këtyre të miturve, theksoi aktivisti, u jepen premtime romantike se kanë lindur në trupin e gabuar, për t’i devijuar më pas drejt ndërhyrjeve të pakthyeshme kirurgjikale.

Ndërkohë që në shtete të ndryshme evropiane këto lloj operacionesh faturohen deri në 150 mijë euro, në tregun vendas, u shpreh Kalaka, terapitë mendohet të nisin me shuma prej rreth 15 mijë eurosh.

Protestën e kemi thirrur për këtë arsye që po diskutohet në studio, por edhe për arsye të tjera. Ne në orën 6:00 sot organizojmë një protestë-marshim në sheshin Skënderbe, pastaj i drejtohemi edhe Ministrisë së Shëndetësisë fillimisht dhe çdo institucioni tjetër që ka gatuar këtë çorbë. Në fakt nuk është kaq e thjeshtë. Kur ne flisnim për këtë ligj, na quanin që po bëjmë teori konspirative.

Ndërkohë ne kemi qenë shumë të qartë qysh në krye të herës se nuk bëhet fjalë që u miratua ligji në dhjetor. Këtu bëhet fjalë për një agjendë që ka ardhur nga jashtë brenda për të eksperimentuar fëmijët e shqiptarëve. Këtu nuk bëhet fjalë as për buxhete, që ne kemi paratë tona dhe paratë tona do ia çojmë disa individëve të cilët do bëjnë terapitë. Këtu bëhet fjalë për dinjitetin njerëzor. Këtu bëhet fjalë për një luftë që këta i kanë shpallur Zotit. Pra, këta janë bijtë e djallit, dhe e them me përgjegjësi të plotë këtë, pasi nuk gjej asnjë shpjegim tjetër se si ka mundësi që këta fëmijët e shqiptarëve duan t’i marrin dhe t’i kthejnë çunat e shqiptarëve në goca dhe gocat e shqiptarëve në çuna. Këta e kanë çuar moshën 14-vjeçare për t’i çuar njerëzit në spital.

Unë nuk mendoj që këtu kemi të bëjmë me trajtim neuropsikiatrik. Ne këtu kemi të bëjmë me disa njerëz të cilët nuk duan ta ndryshojnë gjininë, por merren nga ata tutorë, nga bijtë e djallit në këtë rast, për t’i çuar dhe për t’i drejtuar në një rrugë që do jetë një rrugë e përjetshme, një gabim që unë nuk e di ku mund ta gjenim as në librat e apokalipsit, që këta duan t’i marrin fëmijët e shqiptarëve kujdes, të familjeve më vulnerabël që janë, sepse te familjet e shëndosha ata nuk synojnë. Por ju e keni parë besoj se si një djalë i quajtur Ersil e ndryshoi gjininë dhe më pas u quajt Luana.

Unë kam qenë në një nga ato debate, ku është çmontuar e gjithë agjenda me anë të një personi që gjeti guximin për me treguar se si e kishin mashtruar, e kishin marrë fëmijë të vogël, dhe i kishin thënë që ti ke lindur në trupin e gabuar. Është pikërisht kjo lloj propagande që këta duan ta bëjnë tashmë nëpër shkolla, duan ta çojnë nëpër spitale dhe duan të krijojnë disa qenie të cilat janë realisht të çuditshme, sepse nuk është në vullnetin e tyre për me ndryshuar gjininë.

Shiko, është hedhur para e madhe, duhet të kuptojmë diçka. Jo vetëm në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, por në Shtetet e Bashkuara të Amerikës pati një ndalesë me ardhjen e presidentit Trump. Por ne kemi në Evropë paguhen 150 mijë euro për me ndryshuar gjininë. Ndërkohë terapia këtu kushton 15 mijë euro. Po sa para iu premtohet këtyre kalamajve të vegjël ose familjeve të tyre, ose një prindi që ata janë, sepse me prindin tjetër janë ndarë, që këta të merren dhe t’i gjendet një shteg, sepse premtimet ndaj këtyre fëmijëve janë romantike, por ndërkohë ata përballen pastaj me ndryshimin e gjinive, të organit gjenital apo të gjithë aktit emocional që këta fëmijë duhet të kalojnë si adoleshentë. Apo jo? Sepse ne e dimë që është një moment shpërthimi në moshën 14-vjeçare.

Pikërisht këtu duan të godasin. Prandaj unë dua t’i bëj thirrje shqiptarëve, përtej të majtës dhe të djathtës, dua t’i bëj thirrje atyre njerëzve të cilët vendosin familjen para partisë, vendosin Shqipërinë para partisë, të bashkohen në këtë protestë, e cila nuk ka ngjyrime politike, por ka vetëm një fjalë: Familja. Ne nuk do ta lejojmë eksperimentin që po gatuhet mbi familjen shqiptare.

Familja shqiptare është e sakatuar, është e ndarë përgjysmë, gjysma jeton jashtë shtetit në emigracion dhe gjysma në Shqipëri, edhe gjysmën e gjysmës duan ta shkatërrojnë. Sepse qëllimi final është që ne mos të kemi ripërtëritje, mos të kemi pra ajo që quhet vazhdimësi e jetës, por t’i kalojmë disa njerëz pa identitet, njerëz të cilët na thuhen në emër të lirisë, në emër të barazisë e të tjerë e të tjerë.

Por ju garantoj me sinqeritetin më të madh, Shqipëria nuk ka qenë kurrë në këtë pikë ku na kanë çuar këta tani, sepse ky është akti i fundit, shpallja e luftës ndaj Zotit. Ne i kemi parë edhe ato shfaqjet e shëmtuara që kanë ndodhur te Lojërat Olimpike apo në vende të tjera, mënyra se si këta bëjnë provokime duke futur jo vetëm figurën e djallit apo situata të tjera që kanë të bëjnë me terapitë hormonale. Unë gjykoj që është momenti që ne të shpëtojmë familjen shqiptare. Familja shqiptare është akti i fundit i dashurisë, është fortesa e fundit. Në rast se ne do ta lejojmë këtë, atëherë çfarë kuptimi do të kishte jeta jonë mbi tokë?

Nga Klaudia Koxha, Lozanë/ Ka diçka thellësisht zbuluese në argumentin që përsëritet sa herë që një zonë tjetër e mbrojtur në Shqipëri u dorëzohet investitorëve të luksit: “Shqiptarët nuk kanë shkuar kurrë atje gjithsesi.”

Disa e thanë këtë për ishullin e Sazanit kur qeveria shqiptare dha miratimin paraprak për Jared Kushner, dhëndrin e Donald Trump, për ta transformuar zonën në një vendpushim luksoz.

Disa e thonë këtë tani për ligatinat dhe ekosistemet e mbrojtura që rrethojnë Lagunën e Nartës dhe Parkun Kombëtar Divjakë – Karavasta.

Sikur e vetmja gjë që i jep vlerë natyrës është nëse njerëzit e konsumojnë atë. Ky mentalitet është pikërisht mënyra se si po e shkatërrojmë planetin.

Një pyll nuk ka nevojë të bëhet vendpushim për të justifikuar ekzistencën e tij. Një lagunë nuk ka nevojë për bare plazhi dhe vila që të ketë rëndësi. Një ishull nuk ka nevojë të “aktivizohet” nga miliarderët që të jetë i vlefshëm. Disa vende duhet të ekzistojnë thjesht sepse janë ekosisteme, habitate, korridore migrimi dhe mjedise jetese për speciet që janë tashmë në prag të zhdukjes.

Ideja se çdo peizazh i paprekur është thjesht “pronë e paluajtshme e papërdorur” është një nga më të rrezikshmet e kapitalizmit modern, shpesh e maskuar nën mantelin e “zhvillimit”.

Kërcënimi i Kushnerit për speciet e rrezikuara

Parku Kombëtar Detar Karaburun – Sazan nuk është një tokë e shkretë që pret të mbërrijë qytetërimi fitimprurës. Është një nga ekosistemet detare më të ndjeshme të Mesdheut.

Organizatat mjedisore kanë paralajmëruar se projekti i propozuar i resortit luksoz i lidhur me Kushnerin kërcënon habitatet e specieve të rrezikuara, duke përfshirë fokën mesdhetare dhe ekosistemet detare të mbrojtura. 

Po kështu, Peizazhi i Mbrojtur Vjosa-Nartë, më i gjerë dhe ekosistemet e lidhura me Parkun Kombëtar Divjakë-Karavasta, nuk janë thjesht vija bregdetare piktoreske.

Ato janë pjesë e njërit prej korridoreve më të rëndësishme të shpendëve shtegtarë në Evropë dhe shtëpia e mbi 70 specieve të rrezikuara dhe më shumë se 200 specieve të shpendëve. Divjakë-Karavasta përbën gjithashtu sistemin e fundit të deltës së paprekur në Mesdhe.

E megjithatë buldozerët hynë brenda. Jo në mënyrë transparente. Jo demokratike. Madje, sipas organizatave mjedisore, as ligjërisht.

Raportet dhe deklaratat nga grupet e ruajtjes së natyrës përshkruajnë aktivitetin e vazhdueshëm të ndërtimit, shkatërrimin e dunave dhe pyjeve, si dhe ndërhyrjet brenda zonave të mbrojtura që dyshohet se ndodhin pa vlerësime të duhura të ndikimit në mjedis, konsultim publik ose procedura transparente të lejeve.

Kjo duhet të alarmojë këdo që ende beson se anëtarësimi në BE ka të bëjë në thelb me sundimin e ligjit, standardet mjedisore dhe llogaridhënien demokratike.

Dhe në një kohë kur Shqipëria po lavdërohet si vendi i dytë kandidat i BE-së (pas Malit të Zi) që përmbush kriteret e ndërmjetme, ja ku lind një pyetje e pakëndshme: si po përparon Shqipëria drejt anëtarësimit në BE, ndërsa zonat e mbrojtura po pakësohen për projekte investimesh elitare?

Sigurisht, “projekte” të ngjashme janë prezantuar në të gjithë rajonin.

“Eko-resort” – me fushë golfi

Për shembull, Kripora e Ulqinit në Mal të Zi ishte privatizuar më parë dhe ishte planifikuar të zhvillohej në një eko-resort me një marinë dhe një fushë golfi, duke paraqitur një kërcënim për habitatin thelbësor për zogjtë përgjatë rrugës së tyre migratore.

Qendra për Mbrojtjen dhe Kërkimin e Shpendëve të Malit të Zi (CZIP) mbështeti mbrojtjen e habitateve të shpendëve, duke zbuluar informacione rreth ndërtimeve të paligjshme. Kjo i dha peshë fushatës së tyre, e cila tërhoqi vëmendje jo vetëm në nivel kombëtar, por edhe në nivel rajonal.

Në fund të fundit, përpjekjet e tyre patën sukses dhe mbrojtja e vendit u bë një pikë referimi përmbyllëse për procesin e pranimit të Malit të Zi në BE.

Diku tjetër në rajon, dhe ndoshta ironikisht, një nga projektet më të diskutueshme të Kushnerit në Ballkan ishte një rindërtim luksoz në Beograd, në vendin e ish-selisë së ushtrisë jugosllave të bombarduar gjatë ndërhyrjes së NATO-s, i cili në fund u anulua pas protestave publike, shqyrtimit institucional dhe akuzave për dokumentacion të falsifikuar.

Presidenti serb Aleksandar Vuçiç u ankua se Serbia do të “mbetej me një ndërtesë të rrënuar” në vend të një investimi multimilionësh eurosh. 

Por ky kontrast e bën rastin e Shqipërisë edhe më shqetësues.

Në Serbi, polemika u përqendrua në rindërtimin e një rrënoje urbane të kontestuar politikisht dhe historikisht. Në Shqipëri, nuk ka asnjë guaskë betoni të braktisur në mes të një kryeqyteti. Asnjë strukturë ushtarake në rënie. Asnjë vend i braktisur që nuk i shërben “asgjësë”.

Në vend të kësaj, ajo që po i hapet zhvillimit luksoz janë disa nga ekosistemet më të brishta dhe më të gjalla të vendit, habitate që tashmë i shërbejnë një qëllimi shumë më të madh se fitimi. Ato mbështesin biodiversitetin, strehojnë speciet e rrezikuara, rregullojnë ekosistemet dhe i përkasin publikut dhe brezave të ardhshëm.

Kundërshtimi i Brukselit

Komisioni Evropian, anëtarët e Parlamentit Evropian dhe organizatat mjedisore kanë ngritur vazhdimisht shqetësime në lidhje me qeverisjen mjedisore të Shqipërisë dhe ndryshimet në legjislacionin për zonat e mbrojtura.

Shpallja e Parkut Kombëtar të Vjosës si zonë e mbrojtur në Shqipëri ishte rezultat i angazhimit të vazhdueshëm të aktorëve të ndryshëm të BE-së me qeverinë dhe shoqërinë civile shqiptare.

Kjo është arsyeja pse shoqëria civile, dhe veçanërisht organizatat mjedisore, argumentojnë shprehimisht se amendamentet që lejojnë ndërtime luksoze në zonat e mbrojtura bien ndesh me standardet e BE-së për mbrojtjen e natyrës dhe frymën e kuadrit “Natura 2000” – rrjeti kryesor i BE-së për mbrojtjen e specieve të rrezikuara dhe habitateve të cenueshme, dhe gurthemeli i politikës evropiane të ruajtjes së biodiversitetit.

Megjithatë, përgjigjja evropiane mbetet çuditërisht e kujdesshme.

Në maj 2026, Komisioni Evropian deklaroi se po “monitoronte nga afër” zhvillimet në peizazhin e mbrojtur Pishë Poro-Nartë dhe përsëriti se, për të mbyllur Kapitullin 27 mbi mjedisin dhe klimën, Shqipëria duhet të demonstrojë aftësinë për të menaxhuar zonat e ardhshme Natura 2000 dhe për të parandaluar degradimin e habitateve dhe specieve.

Deklarata e njeh në mënyrë implicite Pishë Poro-Nartën si një rast prove për angazhimet mjedisore të Shqipërisë në kuadër të procesit të anëtarësimit. 

Megjithatë, pavarësisht alarmit në rritje nga organizatat mjedisore dhe raporteve të vazhdueshme për ndërhyrje brenda zonave të mbrojtura, përgjigjja politike nga Brukseli mbetet e kufizuar në monitorim dhe shqetësime procedurale.

Asnjë pasojë serioze politike në lidhje me anëtarësimin. Asnjë konfrontim i madh diplomatik.

Në vend të kësaj, Shqipëria duket e bllokuar në një paradoks të njohur ballkanik: standardet evropiane përmenden me rigorozitet në retorikë, ndërsa përjashtimet tolerohen kur hyjnë në lojë interesat politike dhe investitorët strategjikë. 

Jo për shqiptarët e zakonshëm

Dhe kjo na çon te një e vërtetë tjetër e pakëndshme e fshehur nën gjuhën e “zhvillimit”. Zhvillim për kë?

Kur qeveritë festojnë investimet luksoze prej miliarda eurosh, publiku pritet të duartrokasë automatikisht.

Por shqiptarët e zakonshëm kanë të drejtë të pyesin nëse këto projekte janë menduar ndopak për ta. Kush do të jetë në gjendje t’i përballojë këto vendpushime? Kush do të ketë akses në këto plazhe? Kush përfiton kur peizazhet publike dhe të mbrojtura transformohen në enklava për elitat globale?

Shqipëria po bëhet tashmë e papërballueshme për shumë nga qytetarët e saj gjatë muajve të verës. Zona të tëra bregdetare u drejtohen gjithnjë e më shumë investitorëve të huaj, turizmit luksoz dhe tregjeve spekulative të pasurive të paluajtshme. Ajo që dikur ishte një hapësirë ​​e përbashkët natyrore rrezikon të shndërrohet në një peizazh të privatizuar për multimilionerët.

Kjo nuk është thjesht një çështje mjedisore. Është gjithashtu një çështje sociale dhe demokratike.

Asnjë resort luksoz nuk mund të zëvendësojë një ekosistem të humbur. ©Marrë nga Euobserver, Përshtati në shqip LAPSI.al

Reperi Kleviol Ahmeti është paraqitur këtë të enjte në ambientet e Gjykatës së Posaçme, ku ka marrë pjesë në seancën gjyqësore që lidhet me çështjen ndaj Laert Haxhiu. Seanca e kësaj të enjteje është shtyrë, pasi nuk ishin të pranishëm reperi Rigels Rajku, i njohur si Noizy, dhe as familjarët e tij.

Në një prononcim të shkurtër per mediat jashtë ambienteve të Gjykatës, Cllevio i ka bërë thirrje Noizyt që të marrë pjesë në seancat gjyqësore, duke u shprehur më tej se mungesa e palës tjetër e shtyn procesin dhe se ai vetë është paraqitur rregullisht sipas thirrjes së togave të zeza.

Gjatë fjalës së tij reperi nuk kurseu as ironitë dhe shakatë duke thënë se në seancën e ardhshme do i duhet edhe një veshje tjetër, e kjo ka kostot e veta.

“Se mungon ai të vij unë për pak këtu? Të vijë të përballet këtu, të japë intervistat që jap unë, a do gjejmë zgjidhje apo nuk do e gjejmë. Nuk e kuptoj se çfarë po ndodh. Unë do vij të paraqitem këtu se më thanë të paraqitem. Te procesi i parë sa kam qenë i akuzuar, atje kam qenë nën një pozicion tjetër, sot kam qenë në një pozicion tjetër.

Sot ishte seancë miqësore dhe mu drejtua gjyqtari miqësisht, korrektësisht më pyeti për datën e ardhshme që mos të kisha unë problem, gjetëm një zgjidhje për datën e ardhshme. Thjesht tani po iki me kokën mbrapa se duhet të vij prapë, edhe herën tjetër duhet të gjej një veshje tjetër se s’mund të vij prapë me këtë veshje. Nuk do vijmë tani me të njëjtën veshje, e vesh dhe dy herë, por jo te kjo seancë, kupton”, tha reperi.

Ai gjithashtu vlerësoi funksionimin e institucioneve të drejtësisë, duke u shprehur se krijimi i SPAK dhe GJKKO është një zhvillim pozitiv për sistemin e drejtësisë në vend.

“SPAK dhe GJKKO shyqyr që janë krijuar, shyqyr. Këtë opinion kam, mirë që i kemi”, tha ai ndër të tjera.