Analisti Preç Zogaj duke komentuar në emisionin “Të Paekspozuarit”, në MCN TV kandidimin e mjekes Mereme Sela përballë Sali Berishës për kreun e PD-së, u shpreh se e gjithë kjo e quajtur garë është një farsë. 

“Nuk ke ç’të mendosh këtu. Është e gjitha një farsë. Janë demek zgjedhje sa për t’i hequr, për të bërë adetin. Nuk jam i befasuar. Berisha e mori partinë kur nuk e kishte, për t’u mbrojtur, do të ishte naive ta lëshonte tani që e ka, kur përsëri i duhet për t’u mbrojtur nga drejtësia dhe efektet e sanksionimit. Nuk ka ndryshuar asgjë.

Gjithë programi i Rithemelimit me shpalljet e bukura, që kryetari që humbet zgjedhjet dorëhiqet, që partia do të hapet, legalizon diversitetin e mendimeve, garën e lirë, të gjithë këto kanë qenë dhe e kam ditur që ishin parrulla për të marrë votat dhe partinë. Nuk është më problemi i Berishës, por i atyre që kanë brohoritur për këto shpallje në stadium. Sidomos neni i dorëheqjes është brohoritur fort. Por kështu do të ndodhte. Është skemë zvogëlimi. Është në rutinë të plotë ky kandidim, apo refuzimi i garës në PD. Kemi rënë në rutinën e komenteve. të gjithë janë të bezdisur.

Por,  është një skemë zvogëlimi, që e zvogëlon PD-në, të ndalosh garën. Garat e hapura e energjizojnë një parti, anëtarësinë dhe njerëzit që e ndjekin nga jashtë këtë spektakël. Këtu ka ndodhur e kundërta. Në këto përmasa nuk mbaj mend të ketë ndodhur asnjëherë, të përjashtohen kandidatë që kanë shpallur kandidaturën. Jam i çuditur, sepse në bindjen time, siç është sot PD, Berisha nuk sfidohet, në kuptimin që ta mundë ndonjë prej kandidatëve. Nuk besoj se ka aty ndonjë situatë që ta mundin. Prandaj nuk e kuptoj pse nuk e lejon garën”, tha Zogaj.

Monika Kryemadhi ka folur sërish për ndarjen nga Ilir Meta, duke zbuluar arsyet që çuan në krizën familjare, e cila siç tregoi ajo, nisi pasi Meta u largua nga banesa me pretendimin se ajo kishte kërcënuar vjehrrin dhe bashkëshorten e Tedi Blushit.

Monika tha se ata do ishin bashkë nëse nuk do ishte dosja për të cilën ata janë nën hetim, pasi pikërisht kjo dosje ka qenë arsyeja e divorcit.

Ndër të tjera, ajo tha se në gjithë situatën ka pasur edhe ndërhyrje për të krijuar një mosbesim apo paragjykim të Ilir Metës jo vetëm ndaj saj, por edhe ndaj stafit të tij të vjetër më parë.

Ajo shtoi se zhgënjimi më i madh lidhet me marrëdhënien 30-vjeçare që ajo kishte me Metën dhe ai, sipas saj, “e shkeli me këmbë” për dikë që njohu në presidencë, duke iu referuar këtu Tedi Blushit.

Monika Kryemadhi: Ai ka ikur nga shtëpia se unë i kam kërcënuar vjehrrin dhe gruan e Tedi Blushit dhe pastaj vazhdoj më tutje. Është thirrur vjehrri i Tedi Blushit në SPAK në mars, pastaj në maj është bërë nëndrejtor i spitalit të burgut dhe mbas atakimit ka filluar agresiviteti, “ti më përgjon, ti më ke shitur, ti je bërë bashkëpunëtor i SPAK” dhe për këtë arsye iku, kaq. E gjitha kjo është.

Kjo tronditi të gjithë marrëdhënien, por tani për mua s’ka më. Unë e kam thënë dhe vazhdoj ta them, ana njerëzore e divorcit tim nuk ka lidhje me vendimet politike qoftë të Ilir Metës personale, apo të mijat. Mënyra se si është ndërtuar dhe unë mendoj që gjithmonë SPAK ka ndërhyrë përmes personave të caktuar, të infiltruar për të krijuar një mosbesim, apo paragjykim të Ilir Metës jo vetëm ndaj meje, por edhe ndaj stafit të tij të vjetër më parë.

Ajo që mua më ka vrarë, është se kur një njeri që ka jetuar 30 vite me mua dhe unë kam bërë çdo gjë, dhe kam dhënë maksimumin, por për atë s’ka qenë, por për mua ka qenë trefishi. Unë jam shumë dakord që mund të më shkelë me këmbë Ilir Meta përballë nënës, babait, motrës së vet, familjarëve të vet, por s’mund të më shkelësh me këmbë dhe të cenosh integritetin tim për një njeri që e ke njohur në presidencë, rrogëtar.

Ne do ishim bashkë. Dosja ka qenë arsyeja e divorcit, kjo është një nga ato deklarata që ai e ka bërë shumë të qartë dhe e ka bërë në një televizion ku faktikisht ato ambiente janë pronë e familjes sime.

Analisti Andi Bushati hodhi një paralele mes ish-ministres Elisa Spiropali të PS-së me Mereme Selën, kandidate për kryetare të PD-së, si një mundësi që ato ofrojnë për të parë modelin e kryetarit të partisë.

Bushati u shpreh se pas kontrolleve të tatimorëve ndaj bizneseve të familjarëve të Spiropalit është vetë Rama.

“Kur folëm për Berishën, thashë që Elisa është si Meremja, por edhe Meremja dhe Elisa, nuk kanë vlerë për atë që bëjnë, por kanë vlerë kur shërbejnë si pasqyrë për të parë të madhin. Ore në çfarë halli duhet të jetë Rama, që të shqetësohet nga disa statuse të Elisës? Në çfarë halli duhet të jetë Rama, që t’i mësyjnë tatimet kompanive të burrit dhe kunatit të Spiropalit?

Spriopali, numri 2 i këtij shteti, na tregon shtetin brutal dhe të dhnshëm që kemi. Ajo është viktimë e rastësishme që po vuan brutalitetin e shtetit, që ka kontribuar për të qenë kaq brutal. Prandaj nuk ka vlerë statusi, por ka vlerën, ose cfarë halli ka Rama? Një opsion, duke ditur që asaj partie nuk i ka ngelur asnjë moral, thonë e kemi dhjerë duke vjedhur, ai duhet të heshtë çdo zë kundër. Prandaj i thotë pusho se të përjashton. Prandaj tregohet e dhunshme duke përdorur shtetin për ta frikësuar dhe shantazhuar. Bëmë shkrim te Lapsi, dhe investuam që ishin njerëzit e Ballukut në tatime. Mendova mund të jetë inat femrash, por kur e përsëriti Rama, që po u sole kështu të përjashton, d.m.th. njerëzit e Ballukut nuk kanë vepruar me urdhër të Ballukut, por me miratim të Ramës.

Merre me mend çfarë bëhet me opozitën dhe median, kur sillen kështu me Mamicën”, tha Bushati.

Ish-presidenti Ilir Meta ka dhënë një intervistë për emisionin Opinion në Tv Klan, nga qelia, ku u pyet nëse rakordon veprimet me Monika Kryemadhin, pasi janë bashkë të pandehurit.

Meta deklaroi se ndarja përfundimtare politike me zonjën Kryemadhi ka ndodhur, kur është marrë vendim nga ajo, për djegien e mandateve të LSI-së në shkurt 2019.

“Kjo ndarje politike u bë përfundimtare nga 21 Nëntori 2023 dhe më 27 Prill 2024 kur u bë Konventa Kombëtare e Partisë së Lirisë. Djegia e mandateve të LSI më vendosi vërtet në cep pasi mbeta President, i vetëm, përballë një Kuvendi me 122 mandate që çdo minutë mund të më shkarkonte”, u shpreh Meta.

PYETJE: A rakordoni me procesin tuaj me Znj. Kryemadhi që akuzohet bashkë me ju?

PËRGJIGJE: Ndarja jonë reale politike ka nisur me vendimin e saj të njëanshëm për djegien e mandateve të LSI në shkurt 2019.

Kjo ndarje politike u bë përfundimtare nga 21 Nëntori 2023 dhe më 27 Prill 2024 kur u bë Konventa Kombëtare e Partisë së Lirisë. Djegia e mandateve të LSI më vendosi vërtet në cep pasi mbeta President, i vetëm, përballë një Kuvendi me 122 mandate që çdo minutë mund të më shkarkonte.

Shtoji kësaj situate edhe grupin e strukturuar diplomatik të asaj kohe. Por atë ditë që vura dorën mbi Kushtetutë si President, u betova se jo vetëm do ta mbroja Kushtetutën me çdo çmim e në çdo rrethanë, por edhe se do ta përfundoja të plotë deri ditën e fundit mandatin, ashtu siç ndodhi.

Tani që t’iu përgjigjem pa asnjë ekuivok. Nuk ekziston asnjë rakordim midis meje dhe Znj. Kryemadhi, as për procesin gjyqësor dhe për asgjë tjetër.

Po kështu, përgjegjësitë tona ligjore janë shumë të ndara edhe pse prokurorët duan të na bashkojnë në këtë proces në mënyrë shumë të sforcuar, sepse përgjegjësia penale është individuale.

Lidhur me çështjen CEZ-DIA, Znj. Kryemadhi nuk ka asnjë lidhje.

Lidhur me lobimet për McKeon Group, ajo nuk ka asnjë lidhje, pasi është çështje ku jam përfshirë vetëm unë me kërkesën dashamirëse të Vangjel Tavos në atë kohë.

Vetë autoritetet amerikane e çmontuan shpifjen e 1 milion dollarëve të botuar nga Mother Jones dhe Austri, etj. Është provuar se ka vetëm një pagesë të ligjshme 15 mijë dollarë dhe kjo përmes bankës dhe me vendim të Kryesisë së LSI.

Lidhur me marrëveshjen LSI – GSIS ajo është shumë precize dhe unë nuk kam asnjë firmë apo autorizim për pagesa. Sidoqoftë, marr çdo përgjegjësi ligjore për këtë marrëveshje deri në prill 2017 kur kam dhënë dorëheqje nga Kryetar i LSI pas zgjedhjes si President i Republikës, sipas obligimeve të statutit të LSI.

Vetëm prokurorët politikë mund t’u kërkojnë të dhëna autoriteteve amerikane për këtë marrëveshje me LSI, për Ilir Metën, si Kryetar i saj deri në vitin 2018 (!!!).

Po kështu, vetëm prokurorët politikë mund t’i gënjejnë zyrtarisht autoritetet amerikane të drejtësisë siç është letërporosia e 11 Marsit 2025, se gjoja ata kishin provuar se i pandehuri Ilir Meta ka përdorur 3 karta amerikane (!!!).

Nëse ata provojnë gjatë gjyqit se unë kam përdorur ndonjëherë një kartë shqiptare e jo amerikane apo afrikane, iki përgjithmonë nga politika dhe jeta publike.

Pra në akuzën prej 220 faqesh janë vetëm 30 faqe për CEZ-DIA plot gënjeshtra dhe asgjë tjetër për mua.

Subjekti i posaçëm për deklarimin e shpenzimeve apo pasurisë mban përgjegjësi penale vetëm për ato që deklaron vetë dhe jo personi i lidhur me të, i cili mban vetë përgjegjësi për çfarë deklaron.

Nuk ekziston asnjë shpenzim i padeklaruar nga unë.

Znj. Kryemadhi dhe nëna e saj kanë patur shumë të ardhura të ligjshme dhe pasuri të patundshme që janë publike.

Unë kurrë nuk jam përzjerë me llogaritë dhe interesat e tyre, aq më tepër të kushërirave dhe kushërinjve të tyre.

Sidoqoftë ato kanë avokatët e tyre.

Po kështu, asgjëkundi në  akuzë pas çështjes CEZ-DIA, nuk ekziston asnjë veprim, e-mail, sms e imja për të gjitha episodet e përfshira.

Thjesht “telefon i prishur”.

Natyrisht edhe ëndrra e parealizuar për të krijuar prova penale, këtu përmes izolimit ekstrem e provokimeve ordinere.

Sidoqoftë, i falenderoj për vettingun 34-vjeçar që më kanë bërë.

Ish-kreu i SHISH, Fatos Klosi, ka rrëfyer përplasjet e forta me ish-kryeministrin Fatos Nano.

I ftuar në studion e QUO VADIS ai zbuloi detaje nga raporti i tyre dhe momentet që çuan në largimin e Klosit nga detyra.

Ish-kreu i SHISH u shpreh se përplasja me Nanon erdhi në fund të mandatit të tij në SHIK, ndërsa theksoi se vendimi për largimin nuk ishte i tij, por një vendim politik.

Fatos Klosi: Kryeministri i kohës, Fatos Nano, ma propozoi. I thashë çfarë do nga unë që po ma propozon. Më tha asgjë, as unë nuk e di çfarë është, vetëm dua t’i ndryshosh emrin, sepse në atë kohë kishte një emër në popull. Më tha që nëse shkel ligjin, nuk të mbron më askush. Unë pata me Fatosin përplasje kur ika në fund.

Mua më larguan nga SHISH, nuk u largova. Përplasja ka qenë me Fatosin. Nuk pata më vonë komunikime. Këshillën që më dha në fillim e mbajta parasysh dhe ajo më shpëtoi. Fatosi ishte kryeministër i vendit dhe bëri dy akuza nga prokuroria, por nuk funksionuan sepse nuk e kisha shkelur ligjin.

Ishte një punë që më pëlqente. Problemi kryesor, si në çdo institucion hetimor dhe shkencor, është analiza nga e cila dalin detyra të reja. Nuk e ndjeva veten të prapambetur. Njerëzit e dinë që zhurmat janë propagandë më tepër sesa bazë reale.

Sa ika nga SHISH, shkova në Fakultetin e Shkencave dhe nuk kam pasur më probleme. Njëri që ishte pjesë e SHISH nuk ishte mirë, më erdhi poshtë pallatit dhe më gjuajti me grusht, por kaq. Ka pasur edhe njerëz që kanë hedhur romuze, por kam bërë sikur nuk kam dëgjuar. Fatosi u përpoq të demokratizonte partinë dhe shtetin që drejtonte.

Nuk e kundërshtoj dot sepse ishim një vend me president Sali Berisha dhe një parti që bënte çfarë thoshte ai. Fatosi ishte tolerant dhe njeri me kulturë, por i papërgjegjshëm. Asnjëherë nuk është sjellë si kryeministër. Fatosi i merrte vendimet në kafene.

Nga Baton Haxhiu

Kam vizituar shumë kopshte zoologjike në jetë dhe, si shumëkush, kam pare transformimin e tyre. Dikur hekurat ishin gjuha brutale e kontrollit. Pastaj erdhën xhamat. U quajtën më humane, më moderne, më qytetëruese. Por gjithmonë kam menduar se ai transformim nuk u bë për kafshët brenda, por për syrin jashtë. Ishte estetikë e pushtetit, jo humanizëm. Hekuri të tregonte forcën. Xhami ta bënte poshtërimin elegant. Në të dy rastet, kafsha nuk ekspozohej për veten e saj, por për shikimin e tjetrit, për publikun, për spektaklin, për atë ndjesinë e çuditshme ku shikuesi bindet se po vështron rend, ndërsa në të vërtetë po sheh dominim.

Kur pashë atë kafaz të blinduar dhe të qelqtë ku ishte vendosur Ilir Meta, mendja më shkoi aty. Te ai evolucion i rremë i kopshtit zoologjik. Nga hekuri te xhami. Nga brutaliteti i dukshëm te poshtërimi vizual. Dhe më tronditi një mendim më i rëndë se vetë pamja. Se modeli i kafazit për njeriun është huazuar nga hapësira ku njeriu dikur ka mbyllur kafshën. Qoftë për poshtërim, qoftë për siguri, qoftë për të eliminuar frikën e gjykatës nga i pandehuri, simbolika mbetet e njëjtë.

Nuk mbroj as mëkatet politike të Ilir Metës, as korrupsionin për të cilin akuzohet. Kjo nuk është mbrojtje e fajit. Kjo është mbrojtje e një kufiri moral që drejtësia nuk duhet ta kalojë. Sepse kur një gjykatë vendos një ish-president, apo cilindo njeri, në kafaz xhami si subjekt rreziku, problemi nuk është më vetëm Ilir Meta. Problemi është vetë ideja e drejtësisë. Drejtësia mund të hetojë. Mund të ndëshkojë. Mund të privojë lirinë. Por nuk ka të drejtë të poshtërojë dinjitetin.

Kafazi nuk është instrument drejtësie. Është simbol. Dhe simbolet kanë moral. Kur drejtësia fillon të përdorë simbole poshtërimi, ajo fillon të humbë neutralitetin e saj dhe merr trajta pedagogjie frike. Atëherë gjykimi nuk është më vetëm procedurë. Bëhet shfaqje. Dhe shfaqja është gjithmonë

tundimi i pushtetit. Në histori, pushteti gjithmonë ka dashur ta ekspozojë njeriun para se ta dënojë, ta turpërojë para se ta gjykojë, ta zvogëlojë para se ta mundë. Kafazi është pjesë e kësaj tradite.

Prandaj kjo nuk është çështje simpatie për Metën. Është pyetje për ne. Çfarë drejtësie duam. Një drejtësi që dënon me qetësinë e ligjit. Apo një drejtësi që demonstron forcë përmes poshtërimit.

Sepse burgu mund të jetë masë sigurie. Kafazi është gjuhë pushteti. Dhe drejtësia nuk duhet të flasë kurrë me gjuhën e kafazit. Një shtet që e fut njeriun në kafaz para se ta dënojë, rrezikon të mos gjykojë më si republikë, por si spektakël.

Kam menduar shpesh se qytetërimi nuk matet me mënyrën si i trajton të pafajshmit, por me mënyrën si i trajton ata që i akuzon. Sepse pikërisht aty shihet kufiri mes drejtësisë dhe hakmarrjes. Kafazi e turbullon atë kufi. E bën drejtësinë të ngjajë si akuarium. Një akuarium ku publiku sheh, shteti ekspozon, dhe njeriu brenda nuk është më vetëm i pandehur, por objekt. Dhe aty fillon rreziku. Sepse në çastin kur njeriu bëhet objekt, drejtësia pushon së qeni drejtësi. Ajo bëhet ritual pushteti.

Dhe unë pikërisht këtë pashë mbrëmë. Jo thjesht një kafaz, por një metaforë të gabuar të shtetit. Sepse kafazi dhe drejtësia nuk shkojnë bashkë. Asnjëherë. Dhe ndoshta kjo është fjalia që duhet të na shqetësojë më shumë. Nuk është se një politikan u vendos në kafaz. Është se një ditë kafazi mund të

normalizohet si formë drejtësie. Dhe atë ditë, nuk do të kemi humbur vetëm dinjitetin e të akuzuarit. Do të kemi humbur dinjitetin e republikës.

Post Scriptum:

Për ata që e kanë projektuar këtë kafaz si shpikje sigurie, duhet thënë një gjë me ironi të ftohtë. Kanë menduar se po e forconin drejtësinë, ndërsa vetëm e kanë dekoruar frikën. Ndoshta autori i këtij vendimi meriton një medalje nga arkitektët e kopshteve zoologjike. Ka marrë teknologjinë e ekspozimit të bishës dhe e ka futur në sallën e gjyqit si risi institucionale. Çfarë imagjinate. Të kthesh republikën në pafuqi dhe poshtërsi, dhe procedurën penale në vitrinë.

Nëse kjo është reformë, atëherë ndoshta nesër do të kemi edhe tabela para të pandehurve, me përshkrime biologjike, zakone ushqimore dhe shkallë rrezikshmërie. Vetëm një mendje burokratike e dehur me pushtet mund të mendojë se dinjiteti është luks procedural. Dhe vetëm një drejtësi me kompleks force mund ta ngatërrojë kafazin me autoritetin. Por historia është mizore me këto shpikje. Sepse zakonisht ata që ndërtojnë kafaze për të tjerët, përfundojnë duke u gjykuar nga kafazet që kanë shpikur vetë.