Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj i është drejtuar Prokurorisë së Tiranës me një kallëzim për falsifikim dokumentesh lidhur me dokumentin e depozituar në SPAK nga një person anonim i identifikuar si Nesti Angoni, dhe që shërbeu si bazë që Prokuroria të niste procedimin penal ndaj tij.

Në kërkesën drejtuar organit të akuzës, Veliaj thekson se bëhet fjalë për një rast falsifikimi, pasi emri në fjalë nuk rezulton i regjistruar në regjistrin kombëtar të gjendjes civile. Sipas tij, dokumenti i paraqitur në SPAK është hartuar në formën e një kallëzimi të identifikuar, duke përdorur një identitet të rremë dhe një nënshkrim fizik.

“Në fund të dokumentit, poshtë emrit “Nesti Angoni”, është vendosur një nënshkrim me shkrim dore. Ky fakt tregon qartë se personi që ka hartuar dokumentin nuk është kufizuar në paraqitjen e informacionit në mënyrë anonime, por ka zgjedhur të krijojë një identitet të rremë dhe ta materializojë atë përmes një nënshkrimi fizik, duke e paraqitur dokumentin si të ardhur nga një subjekt konkret dhe i identifikueshëm. Ky veprim përbën një paraqitje të rreme të rrethanave faktike përpara një organi publik, me qëllim ndikimin në vendimmarrjen e tij.”, thuhet në shkresën e Veliajt.

Po ashtu, sipas tij, dokumenti përmban pretendime të përgjithshme dhe të paverifikuara mbi marrëdhënie dhe përfitime të mundshme të tij. Veliaj argumenton se procedimi penal i nisur nga SPAK ndaj tij është i papranueshëm sepse është vënë në lëvizje nga elementë, që sipas tij, përbëjnë vepër penale. Ai thotë se hartimi dhe nënshkrimi i dokumentit në emër të një identiteti të rremë përbën vepër penale dhe duhet që të hetohet.

“Pra, mungesa e një personi real me këtë emër nuk e përjashton përgjegjësinë penale, por është pikërisht një tregues i mënyrës së kryerjes së veprës, nëpërmjet simulimit të identitetit, me qëllim shmangien e identifikimit dhe rritjen e besueshmërisë së dokumentit të paraqitur. Në këtë kuptim, subjekti i veprës penale nuk është personi fiktiv i përdorur në dokument, por personi real që ka hartuar dhe nënshkruar këtë dokument në emër të një identiteti të rremë, i cili mbetet për t’u identifikuar nëpërmjet hetimit penal. Për rrjedhojë, elementi i subjektit të veprës penale rezulton i plotësuar, pasi ekziston një autor real, edhe pse aktualisht i paidentifikuar, i cili ka kryer veprimet materiale të përshkruara më sipër.”, shton ai.

Kryebashkiaku thotë se rasti ndaj tij nuk është kallëzim penal i rregullt sepse nuk përmbush asnjë standard formal dhe procedurial për t’u quajtur i tillë.

“Në asnjë rast nuk mund të konsiderohet e pranueshme që një procedim penal të vihet në lëvizje mbi bazën e veprimeve që në vetvete paraqesin elementë të një vepre penale. Pranimi i një logjike të tillë do të çonte në legjitimimin e përdorimit të mjeteve të kundërligjshme për të inicuar ndjekje penale, duke deformuar rëndë funksionin e drejtësisë dhe duke cenuar parimet themelore të shtetit të së drejtës.”, shton ai.

Veliaj kërkon gjithashtu që të identifikohet personi real që qëndron pas emrit “Nesti Angoni”.

“”Për sa më sipër, kërkoj: i. regjistrimin e procedimit penal për veprën penale të “Falsifikimit të dokumenteve”, parashikuar nga neni 186 i Kodit Penal si dhe cdo vepër tjetër relevante që del gjatë hetimit. ii. identifikimin e autorit real që ka hartuar dhe nënshkruar dokumentin “Të dhëna për SPAK”, thotë ai.

Pak para nisjes së protestës së opozitës, Ilir Vrenozi i është drejtuar me një kërkesë konkrete Sali Berishës dhe deputetëve të PD.

Vrenozi thotë se protesta me shashka dhe tym nuk bëhen dhe nuk sjellin rrëzim pushteti. Sipas tij nëse PD e ka vërtetë qëllim të rrëzojë Edi Ramën, atëherë duhet që Berisha dhe deputetët e tij të nisin grevë para Parlamentit ose Kryeministrisë.

“Në qoftë se sot në orën 19, nëse e keni seriozisht të rrëzojmë Ramën, sot Berisha dhe deputetët e opozitës marrin një karrige dhe ulen para parlamentit ose kryeministrisë, dhe fillojnë një grevë urie ose ngujim.

Nëse e ke me gjithë mend merre karrigen dhe ulu, që të të shikojë populli që ka seriozitet, sepse merr e hidh shashka…

Ja shiko rrugës për Tiranë, por rruga për Tiranë duhet të bëhet edhe pak me motivim.

Nga ana e deputetëve, ata duhet të japim pak nga vetja e tyre, se ardhja aty dhe hidh shashka, hidh tym e ik me vrap, edhe çfarë? Edhe Rama vazhdon.

Do që Rama të mos jetë më në pushtet? Merrni nga një karrige dhe uluni para parlamenti, kjo prej burrash… pastaj nëse duan të bëjmë ‘au iu’, hajde bëjmë”, thotë Vrenozi.

Elisa Spiropali deputete e PS-së, ish-ministre e Jashtme dhe ish- Kryetare e Kuvendit ka reaguar me një deklaratë të gjatë ku shpreh shqetësime për mënyrën e funksionimit të institucioneve dhe klimën politike në vend. Ajo thotë se heshtja shpesh paraqitet si “këshillë praktike”, por sipas saj kjo ka kontribuar në krijimin e një modeli problematik qeverisjeje.

Në reagim, Spiropali kritikon atë që e quan deformim të institucioneve dhe rritje të ndikimit të strukturave joformale në vendimmarrje dhe kritikon modelin e Partisë Socialiste.

Ajo e vendos qëndrimin e saj si një thirrje për ndryshim dhe për forcim të llogaridhënies institucionale.

Statusi i Elisa Spiropalit:

Po më këshillojnë të hesht. Me të njëjtën mënyrë që përdoret në këto raste: rri rehat, mos bëj zë, do të të vërsulen, nuk ia del dot.

E kuptoj këtë “këshillë”. Është praktike. Madje edhe e mençur në një kuptim të ngushtë, mediokër, meskin. Por është pikërisht kjo lloj “mençurie” që ka ndërtuar klimën ku ndodhemi sot.

Problemi nuk është një individ, një konflikt, një mosvotim në Kuvend, apo një keqkuptim brenda pushtetit.

Problemi është një model që është instaluar gradualisht dhe që sot funksionon pothuajse pa pengesa. Një model ku institucionet nuk janë më hapësira vendimmarrjeje, por instrumente presioni. Ku vendimet nuk merren bashkarisht, por veç. Ku ligji interpretohet sipas nevojës së momentit, dhe jo sipas parimit vizionar.

E kam parë nga afër këtë transformim. Nuk është diçka që ndodh me një vendim të vetëm. Ndodh me tolerime të vogla, me heshtje të arsyetuara, me ndërhyrje që fillimisht duken të padëmshme dhe më pas kthehen në të rëndësishme, deri vendimtare.

Vjen koha kur në një moment, institucionet fillojnë të funksionojnë si zgjatime të vullnetit të pak njerëzve. Disa ministri dhe agjensi shtetërore nuk reagojnë më ndaj ligjit dhe detyrës, por ndaj urdhrit. Nuk i përgjigjen procedurës, por klanit. Dhe në këtë pikë, çdo biznes, çdo media, çdo individ e kupton se nuk është më përballë një shteti, por përballë një makinerie të pashpirt që mund të përdoret kundër tij.

Nëse këto mekanizma përdoren edhe ndaj atyre që kanë mbrojtje publike, me detyra të larta shtetërore, çfarë ndodh me ata që nuk kanë asnjë zë?

Kur struktura shtetërore të emëruara, të promovuara dhe të kontrolluara nga e njëjta dorë, tashmë jo formale, të paraprira nga portale të paguara me para të errëta, fillojnë të sulmojnë në mënyrë brutale deri edhe familjarë, në punë të tyre, atëherë kuptohet qartë se kufijtë janë tejkaluar, dhe se nuk bëhet më fjalë për politikë.

Nuk kam asgjë për të fshehur. Pikërisht për këtë arsye, këto sulme nuk më trembin. Përkundrazi, më bëjnë edhe më të qartë për atë që duhet thënë e duhet bërë.

Këtë model kam refuzuar dhe refuzoj. Ky është modeli që nuk duhet të jetë pjesë e Partisë Socialiste: Refuzimi i realitetit ku institucione publike me fytyrë personale përdoren si hanxharë për të frikësuar, dhe ku mbajtja e ndikimit nuk kërkon performancë, por kontroll. Ku pjesa e ndershme e administratës detyrohet të zbatojë deri urdhëra të paligjshëm për interesa dhe presione eprorësh të dhunshëm dhe fuqiplotë.

Dhe paralelisht me këtë, është ndërtuar një tjetër deformim i brendshëm. Një parti e gjallë, po zëvendësohet nga një strukturë fosile ku gjithçka filtrohet përmes emërimeve okulte. “Drejtorokracia” është kthyer në mënyrë funksionimi. Ka zëvendësuar politikën me administrim besnikërie.

Kjo nuk është ajo për të cilën është ndërtuar Partia Socialiste. Nuk është as modeli që i ka dhënë legjitimitet pushtetit të saj ndër vite.

Për këtë arsye, kjo nuk mund të trajtohet si një çështje personale. Nuk është një përplasje me dikë. Është një mospajtim me një mënyrë funksionimi që po bëhet normë.

Nuk kam frikë nga sulmet. Kam jetuar e jetoj ndër rreshtat e pavdekshëm lasgushianë;

“Shpirtkatran që më qërtojnë, janë qën’ që s’më kafshojnë.”

Jo se jam e paprekshme, por sepse nëse do të kisha frikë, do ta kisha zgjedhur heshtjen shumë më herët. Heshtja është gjithmonë opsioni më i lehtë në këto situata.

Halli është se ky model nuk prodhon vetëm padrejtësi. Ai prodhon largim. Largon njerëzit nga politika, nga besimi, nga vetja, nga vendi. E bën jetën të vështirë, jo për shkak të mungesës së mundësive, por për shkak të kontrollit mbi to.

Dhe nëse kjo vazhdon, nuk do të kemi më një debat politik për mënyrën si qeveriset vendi, por një mungesë të vrazhdë, të shëmtuar dhe deformuese të llogaridhënies institucionale.

Për mua kjo nuk është një çështje thjesht personale. Është një detyrim për të thënë se shumçka duhet ta bëjmë më mirë. Jo unë, por Koha e kërkon.

Ndarja e rëndësishme që duhet bërë qartë nuk është mes njerëzve. Është mes sektorëve funksionues shtetërorë, dhe strukturave abuzive personale.

Partia Socialiste e ka pasur dhe e ka energjinë e nevojshme për përmirësime dhe transformim në dobi të Shqipërisë dhe të shqiptarëve.

Protesta e opozitës do të jetë një spektakël, pasi Rama dhe Berisha janë bashkë në kurriz të shqiptarëve. Kështu u shpreh në Off the Record me Andrea Dangllin në A2 CNN gazetari Armir Shkurti sipas të cilit situata politike mbetet e pandryshuar për shkak të mungesës së një vizioni të ri, duke theksuar se protestat po kthehen në përsëritje të të njëjtit skenar.

“Zoti Koçi të pranojë që Berisha është i tyre, është pjesë e formacionit. Pra është një tango e cila luhet dyshe Rama-Berisha në kurriz të gjithë ne të tjerëve dhe unë pres protestën e nesërme për të konfirmuar atë që kemi thënë, që është një shfaqje e radhës, është një spektakël që do shohim nesër prapë. Berisha bëri lapsus pardje në Këshillin Kombëtar kur tha “është kilometri i fundit do ta them gjithmonë”. Fjala gjithmonë do të thotë që s’është i fundit, do të thotë që sa të ketë fryma njeri do të thotë që jemi në kilometrin e fundit dhe nesër jemi prapë në kilometrin e fundit dhe është pjesë e lojës dhe tangos”, u shpreh Shkurti në Off the Record me Andrea Dangllin në A2 CNN.

Ai akuzoi opozitën se nuk po arrin të krijojë alternativë bindëse për të përmbysur qeverinë, ndërsa solli në vëmendje zgjedhjet e së dielës në Hungari, ku Orban humbi kundrejt rivalit të tij. Sipas tij, narrativa politike prej vitesh është ndërtuar mbi fajësimin e individëve dhe mungesa e alternativës po mban në pushtet një mazhorancë, sipas tij, të lodhur dhe të fryrë.

“Në një farë mënyre duket paradoks, mua nuk më vjen mirë të them që po e ka fajin opozita, por fajin e ka opozita që nuk përmbys këtë qeveri. Dhe për ta mbyllur këtë koncept dua të bëj paralele. Kaloj në realitetin shqiptar me minimumin e injorancës rezultati i zgjedhjeve në Hungari. Nuk ditën dhe nuk deshën shqiptarët ta lexojnë rezultatin në Hungari. Dua t’i them dy gjëra; Ai zotëria që fitoi zgjedhjet kishte parti shumë të re, dyvjeçare. Çfarë ndodhi? Ai nuk tha fajin e ka Saliu, fajin e ka Orbani, ai vuri diagnozën siç duhet të ndodhë politik, dha ilaçin. Në moment që dha ilaçin, mori besimin e njerëzve. Moment që mori besimin e njerëzve, korri një fitore plebishitare, gjë që asnjë nga forcat opozitare në Shqipëri nuk është duke e bërë dhe duke mos e bërë këtë gjë është duke qëndruar në një pushtet një mazhorancë e lodhur, e fryrë, me një inertësi të madhe se tashmë me 83 mandate ka vetë ajo ka një peshë super të rëndë, por që nuk e ndryshon dot dhe që ajo i është bërë barrë vetes përse shqiptarët dhe një pjesë e shqiptarëve nuk po shohin shpresën. Kush do ta ndryshojë këtë gjë”.